Tu znajdziesz wpisy na tematy takie jak nauka angielskiego, Business English, psychologia uczenia się, motywacji i wiele innych. Jeśli nie chcesz niczego przegapić, zapisz się na newsletter. Miłego czytania!

 

Szukaj
  • Sandra

KOCHAJ SWOJE BŁĘDY, czyli nie taki byk straszny jak go malują

Aktualizacja: 27 sty 2019


Własne błędy zawsze troszkę bolą. Kiedy jesteśmy przez kogoś poprawiani, kopią złośliwie w ego i skrobią rogami po szybie samooceny. Zwykle to nie problem, bo dzięki tym kuksańcom na przyszłość pamiętamy, że tu „ing”, tam „s”, a „eventually” nie znaczy „ewentualnie”. I przecież ostatecznie udało się wydać na świat jakiś komunikat, hurra! Nie każdego jednak taki finał cieszy w takim samym stopniu, a potknięcia po drodze potrafią niektórym dokumentnie zrujnować satysfakcję ze skutecznie przekazanej treści.



Jak więc nauczyć się lubić błędy?


Nie jest to łatwe, ale przy odrobinie autorefleksji i konsekwencji jesteśmy w stanie zacząć aktywnie wykorzystywać swoje potknięcia językowe. Spróbuj więc odwołać się do swego wewnętrznego torreadora i systematycznie przypominaj sobie, że:


Błędy są nieuniknione


Znasz kogoś, kto nauczył się jeździć samochodem nie popełniwszy żadnego błędu za kierownicą? Na pewno intuicyjnie czujesz, że to niemożliwe. Ile razy zgasł Ci silnik zanim nauczyłeś się prawidłowo operować sprzęgłem? Ile razy zapomniałeś włączyć kierunkowskaz zanim stało się to dla Ciebie tak naturalne ? Nie popełnia błędów ten, kto nic nie robi. Więc skoro żadnych nie popełniasz, to prawdopodobnie stoisz w miejscu. Może więc warto?

Leń czy Lęk - kto trzyma mnie za nogę?

Wiele osób, szczególnie tych o inklinacji perfekcjonistycznej, zwleka z podjęciem różnorakiej aktywności (w tym nauki!) właśnie w obawie przed popełnieniem błędu. Co ciekawe, rzadko zdajemy sobie sprawę z przyczyny tego lęku, uznając, iż niechęć do działania spowodowana jest lenistwem. Nie eliminując definitywnie lenistwa z kręgu podejrzanych, przyjrzyjmy się jednak powodom, dla których nasz wewnętrzny Leń siedzi na tapczanie...


[Leń:] Fiasko! Co jeśli spocę się na darmo? Leń boi się, że podjęte działanie spali na panewce. Włoży pracę, a ta nie przyniesie efektów, więc zmarnuje cenne minuty i godziny, które mógłby wykorzystać w sposób zgoła (znaga?) przyjemniejszy. 


[Leń:] Hańba! Co jeśli się wyda, żem głąb? Leń boi się, że jego (zazwyczaj wyimaginowany) brak talentu wyjdzie na jaw. Otoczenie, a co gorsza on sam, przekona się, że zwyczajnie nie ma drygu do nauki, i tak naprawdę jest znacznie mniej bystry niż chciałby utrzymywać przed sobą i otoczeniem.

Ego odrasta

Leń wiec to nie kto inny jak szczwany asekurant-dezerter, który chroni swoje ego, niestety za cenę nieosiagnięcia założonych celów. Nie dajmy mu się więc zbałamucić, bo ego odrasta, a błędy są pożyteczne, o czym w dalszej części niniejszego wywodu.


Błędy uczą


Krytyka ze strony kogoś, kto Wam dobrze życzy (to ja! Wasz Teacher!) to róg obfitości wiedzy, którą można wykorzystać na dwa alternatywne sposoby: 1) przemyśleć sobie i wbić do mózgu 2) zestresować się i wbić pod żebra. Gorąco polecam ten pierwszy. Dlatego za każdym razem kiedy słyszycie uwagę lektora (choćby po raz pięćdziesiąty), poświęćcie kilka sekund by zastanowić się na czym polega Wasz błąd i czy wiecie dlaczego poprawna wersja brzmi inaczej. Tzn, że co mam zrobić? Już mówię:


Przemnóż tę sytuację prze 3-5 razy i GRATULUJĘ - nauczone!

Kuj żelazo póki gorące

Ważne jest, by informację zwrotną od razu wykorzystać zanim rozpłynie się w zapomnieniu. Najszybsze postępy robią zwykle osoby, które natychmiast po uwadze lektora powtarzają całe zdanie w poprawnej formie. To ważne, bo cementuje informację w pamięci i pamiętamy ją na dłużej.


Mindset: nastawienie statyczne vs. rozwojowe


Może brzmi to banalnie, ale to ile nauczymy się z popełnionych błędów w niemałej mierze zależy od naszego nastawienia. Dr Carol Dweck, w swojej książce "Mindset. The New Psychology of Success", bardzo słusznie obserwuje, że przekonania ludzi dotyczące własnych możliwości intelektualnych i talentów plasują się na spektrum od nastawienia statycznego (ang. fixed mindset - "moja inteligencja, osobowość, kreatywność i zdolności są wrodzone i niezmienne w ciągu życia") po nastawienie rozwojowe (ang. growth mindset - "wierzę, że dzięki pracy i nauce mam wpływ na moje możliwości intelektualne, poziom kreatywności czy umiejętności").


W różnych dziedzinach możesz plasować się w różnych punktach tego spektrum.

Badania dr Dweck wykazały, że ludzie o dominującym nastawieniu rozwojowym odnoszą dużo więcej mniejszych i większych sukcesów w porównaniu do osób o nastawieniu statycznym. Przyczyną tego stanu rzeczy jest fakt, że wierząc w możliwość rozwoju wkładamy w niego więcej wysiłku. Ludzie, którzy uważają, że "są jacy są", nie widzą sensu w próbach rozwijania umiejętności, do których, w swoim przekonaniu, nie mają “talentu”.


Skąd wiem jaki jest mój mindset?


Zastanów się, które z poniższych stwierdzeń są Ci bliższe. Pamiętaj, że w różnych dziedzinach życia (nauka angielskiego, bieganie, szydełkowanie) możesz charakteryzować się różnym nastawieniem. Rozważając swoje przekonania ogranicz się do jednej dziedziny naraz.

Nawet jeśli okazało się, że na dzień dzisiejszy częściej obserwujesz u siebie "statyczne" przekonania co do swoich umiejętności, nic nie stoi na przeszkodzie, żeby wytrenować u siebie bardziej elastyczne podejście.


Jak zmienić nastawienie i wziąć byka za rogi?

Jeśli marzy nam się zmiana mindsetu, kluczowa jest autorefleksja - świadome zajrzenie w siebie i zanalizowanie reakcji na trudności czy potknięcia. Czy uważasz błąd za negatywną informację o sobie czy też okazję do powtórzenia elementu, który chcę opanować? To na czym skupisz uwagę - negatywny obraz siebie lub korekta błędu i poprawna sekwencja (słów, ruchów lub innych elementów umiejętności, którą chcemy przyswoić) jest tym co zostawi trwały ślad w Twojej głowie i zostanie przywołane następnym razem, kiedy staniesz przed podobnym zadaniem.


Kiedy już wiesz, że ta wewnętrzna narracja ma istotny wpływ na Twoje postępy, czas by nadać jej treść. Dla klarowności, użyjmy dorodnego okazu byka:


You: I will open a bottle of wine when I *will* get back home.
Teacher: Good idea! Ale po "when" nie ma "will".

Przywdziejmy zatem czapkę torreadora i podsumujmy przepis na okiełznanie byka. Zawsze kiedy otrzymujesz informację o popełnionym błędzie, odpowiedz sobie na poniższe pytania:


1. Na czym polegał mój błąd? (Użyłem "will" po "when".)

2. Jak brzmi wersja prawidłowa? (W przeciwieństwie do polskiego "kiedy", po "when" używamy formy teraźniejszej zamiast przyszłej, a więc "get" zamiast "will get".)

3. Co mogę zrobić, by nie popełnić tego błędu następnym razem? (Kupić wino. Nie, nie to. Kiedy usłyszę siebie wypowiadającego podobne zdanie z "when", zatrzymam się na chwilę i zastanowię o czym miałem pamiętać.)


Każdy błąd to okazja, by zrobić krok naprzód


Każdy mistrz powie Ci, że był taki czas w jego życiu kiedy mistrzem nie był. Wśród starych wyjadaczy w jakiejkolwiek dziedzinie nie ma ani jednego, który doszedłby do mistrzostwa bez kuksańców od byka. Osiąganie poziomu eksperckiego zawsze jest wynikiem pracy i wyciągania wniosków z popełnianych błędów - bez tego nikt nie zostanie złotym medalistą, noblistą czy laureatem Oscara. Nie mówię oczywiście, że takie osiągnięcia są w zasięgu każdego. Ludzie różnią się pod kątem swoich bazowych uzdolnień, potencjału intelektualnego czy temperamentu w sposób genetyczny. Jednak już od lat 60-tych istnieje wśród psychologów zgodność, że oba czynniki, zarówno genetyczny (a więc niezależny od nas) jak i środowiskowy (dający się kształtować), są równie ważne w determinowaniu poziomu inteligencji reprezentowanej przez osobę w danym momencie życia.


Skoro więc ok 50% naszych możliwości intelektualnych uzależniona jest od stymulacji intelektualnej z zewnątrz, dlaczego pozbawiać się aż połowy możliwych osiągnięć? Każdy Twój błąd może być okazją do zrobienia kroku naprzód. Im więcej z nich wykorzystasz, tym dalej możesz zajść. Nie marnuj ich.


PS. Żaden byk nie ucierpiał w trakcie produkcji tego wpisu. Metaforyka zawarta w powyższym tekście nie odzwierciedla stosunku autorki do paskudnej tradycji corridy. Byki górą!


PPS. Właśnie nauczyłam się, że w języku polskim wyraz "korrida" piszemy przez "k"...



Bibliografia:


Strelau, J. (2007) Inteligencja człowieka. Wydawnictwo Akademickie "Żak"

Carol Dweck. (2016) Mindset. The New Psychology of Success. Ballantine Books, New York



302 wyświetlenia

Sandra Inga Siadlak

Trening językowy

© 2018 by Sandra Inga Siadlak

602330748

siadlaks@gmail.com

ul. Małachowskiego 18/32 Słupsk

  • Facebook
  • YouTube